Preek zondag 28 april

Preek ds. T. Bouw op zondag 28 april 2019

bij Johannes 20 : 19 - 29.

Protestantse Gemeente Zaltbommel i.w. , bijeen in de Sint Maartenskerk.

 

Gemeente van onze Heer Jezus Christus,

 

een nieuwsgierig aagje

een brave hendrik

een dolle mina

houten klaas

gekke gerrit

een handige harry zijn is nog wat

maar ben je de sjaak dan weet je het wel..

 

ja, sommige namen

zijn onlosmakelijk verbonden geraakt

met een bepaalde eigenschap

neem

Thomas!

ook zijn naam is spreekwoordelijk geworden

wat een

ongelovige thomas

 

Nou, deze twijfelende Trijnie

was en is maar wat blij met deze ongelovige Thomas.

Tijdens school  en vooral de studie

sloeg de twijfel toe.

Wat ik eerder zonder vragen

voor waar aannam,

veranderde in een

twijfelachtig bouwwerk

en ik had het niet het gevoel

dat ik bij anderen ermee terecht kon.

Maar wel bij deze Thomas!

Nota bene één van de vertrouwelingen van Jezus.

 

 

 

Als Jezus ondanks alle gevaren

toch naar Judea wil reizen

om, zo zegt hij,

zijn gestorven vriend Lazarus,

uit de dood op te wekken,

is het Thomas die vertwijfeld en bijna sarcastisch uitroept:

“tuurlijk, laten we maar meegaan,kunnen we met hem sterven!’’

 

En als later de discipelen aan Jezus´ lippen hangen

als die spreekt over het huis van zijn Vader

en over de hun bekende weg daar naar toe

is het Thomas die onderbreekt:

‘we weten niet eens waar u naartoe gaat,

hoe zouden we dan de weg daarheen

kunnen weten!’

 

En ook al heeft hij het nu zelf gehoord

van Maria en Petrus en alle anderen

dat Jezus leeft

dan is daar Thomas met zijn kritische opstelling

eerst zien dan geloven

wat moet hij met zo'n mysterie?

 

Tussen haakjes, staat er, Thomas .. dat betekent ‘’tweeling’’

Maar wat tussen haakjes staat

trok dit keer al mijn aandacht .

‘’Geloof en twijfel zijn als een tweeling”

schreef iemand naar aanleiding van

een artikel over de schrijver Tomas Halik

En die zegt:

 

“Er is een verschil tussen probleem en mysterie.

Een probleem kan worden opgelost, een mysterie niet,

daar is het te diep voor – er is geen bodem.

Bij geloven gaat het om mysteries, niet om problemen.

Die mysteries moeten we in ons hart bewaren,

waar ze groeien en verzorgd worden

door de ervaringen in je leven.”

Mooie ervaringen zoals de geboorte van je kind,

of een huwelijksjubileum.

Moeilijke ervaringen zoals het verlies van je geliefde.

 

Je kunt je verlangen naar God

je kleine kiem van geloof

wegredeneren of weglachen

je kunt je twijfel gaan verheerlijken

zodat het alle geloof verstikt,

maar je kunt ook plekken op zoeken

waar je het kunt laten groeien

waar je gevoed wordt

plekken waar je mag zijn

gewoon zoals je bent

maar ook van die plekken waar je zegt:

lieve twijfel

je bent mijn tweelingzus, mijn tweelingbroer,

maar..

nu even niet!

 

Het heeft mij geholpen om

God vast te houden

of God mij natuurlijk.

Maar dan nog blijft

de twijfel mijn metgezel,

schrik ik soms wakker

met de gedachte

is het allemaal niet een grote grap?

 

Thomas twijfelt ook

mens als hij is

maar hij blijft niet achter

hij blijft Jezus volgen

hij blijft trouw

 

Geduldig en liefdevol

blijft hij opgenomen

in de kring van liefde

die Jezus om zich heen creëert

en juist daarin

in de liefdevolle blik van Jezus

herkent Thomas iets

wat al zijn twijfels en vragen te boven gaat

- in ieder geval voor even -

en dan klinkt het uitgerekend

uit zijn mond

mijn Heer, mijn God..!

 

want is dat niet wat God is, liefde?

 

maar lieve mensen

we zijn toch niet

malle pietje

of gekke henkie?

lief hoor

kaarsjes en bloemen

en liedjes van hoop

maar dáar winnen we de oorlog

toch niet mee?

 

een oorlog die juist op paasmorgen

weer zoveel slachtoffers maakte

je ziet de beelden

hoort de hartverscheurende verhalen

en de angst slaat je om het hart

je wordt er bang van

al dat geweld

ver weg

en toch ook weer zo dichtbij

 

bang is ook

wat de leerlingen, de discipelen van Jezus zijn

en al hebben ze die ochtend

het blijde nieuws gehoord

dat de Heer gezien is

die avond zijn ze vooral bang

en een week later is het niet veel anders

het is nog zó dichtbij

de diepe haat

het grof geweld

dat hun Jezus

martelende pijn

en doodsangst bracht

 

het is nog zó dichtbij

voor de discipelen

voor de kerk voor wie Johannes schrijft

voor gelovigen door de eeuwen heen

voor ons

ontzetting, angst

 

Dan kan Jezus wel zijn opgestaan

maar wat merken wíj daarvan

de wereld verandert niet

de oorlog winnen we er niet mee

Zijn Koninkrijk van vrede lijkt verder weg dan ooit

 

Dat zijn twijfels van een andere orde.

Niet zozeer :

hoe kan dat nou iemand zien die dood is,

niet zozeer hoe kan dat nou Jezus zien terwijl hij is gestorven,

maar

wat zien we ervan in het leven hier en nu,

in mijn wereld, mijn leven?

 

wat merken wíj daarvan

dat Jezus niet dood is maar leeft

van dat  mysterie

dat de Heer echt nog bij ons is?

de wereld verandert niet

de oorlog winnen we er niet mee

Zijn Koninkrijk van vrede lijkt verder weg dan ooit

 

 

 

 

en dus zijn de discipelen bang,

doodsbang,

en wat doe je dan?

je kruipt bij elkaar

met de deur op slot

 

als we bang zijn

sluiten we ons op

in ons zelf

en sluiten we ons af

voor die ander;

 

als we bang zijn

sluiten we ons op

en sluiten we ons af

we sluiten onze deuren

we sluiten onze ramen

we sluiten onze grenzen

scheppen een illusie

van veiligheid

 

De opgestane Heer

doet aan deze poppenkast

niet mee.

Hij laat zich niet tegenhouden

door gesloten deuren

of gesloten harten

komt in ons midden

komt in ons hart

blaast de deuren

en ramen open

met Zijn alles overwinnende

Geest van liefde.

 

 

 

En hij geeft ons de sleutel

de sleutel om

je niet op te sluiten

of af te sluiten

ook al ben je zo bang

 

De sleutel is

-hoe modern eigenlijk-

een wachtwoord

 

Dat wachtwoord is:

vrede.

Ik wens jullie vrede!

Ja, vrede!

 

Nee we zijn niet naïef.

Een bloedige oorlog

win je niet zonder zelf

vuile handen te maken;

goed getrainde vechters

en goed werkende wapens

zijn er soms nodig

om de oorlog te winnen.

 

Maar de vrede,

nee die win je er niet mee!

Met wapens winnen we de oorlog,

maar niet de vrede.

 

Want echte vrede is

veel meer

dan even geen oorlog.

Wat dan wel?

 

 

 

 

 

Volgens de bijbel is vrede, sjaloom,

dat land, die plek,

waar het goed toeven is

waar mensen in vrede samenleven

tevreden zijn met wat ze hebben

het goede voor elkaar zoeken

elkaar die vrede toewensen

 

Met wapens winnen we misschien wel

de oorlog,

maar niet deze vrede.

 

Dat weten ze trouwens in het leger zelf ook.

Zo wordt de hoge Willemsorde

niet uitgereikt voor gewonnen veldslagen

of geslaagde acties.

Nee, het is voor een buitengewoon vertoon

van moed, trouw en beleid.

Moed, trouw en beleid.

Kijk, daar win je misschien niet altijd een oorlog mee,

maar wel de vrede.

 

Moed, trouw, wijsheid,

dat is wat ook Jezus kenmerkt.

Jezus?

Nee, je wint er de oorlog niet mee

toen niet en nu niet

maar je wint er wel

iets als vrede mee.

 

het lijkt wat miezerig

lachwekkend weerloos

in grimmige tijden

 

 

 

 

 

weerloos

is zelfs

de opgestane Heer

geen stralende

volmaakte

super Jezus

hij is en blijft herkenbaar

aan zijn wonden

 

en hij zegt

"kom maar Thomas,

kom maar mensenkind

voel ze maar,

die wonden

die pijn

dat verdriet

ik blijf ze met me meedragen

zoals ik jullie wonden

pijn

verdriet

zal blijven meedragen

blijven meevoelen"

 

lijden en dood

krijgen niet het laatste woord

het laatste woord is

aan onze opgestane Heer

onzichtbaar en stil

maar als je hem nodig hebt

dan is Hij er voor ons

zoals hij er was voor Thomas

en fluistert ons

zijn wachtwoord in..

 

 

 

 

 

Als de twijfel het hoogste woord

dreigt te krijgen in je leven

dan kan het helpen eens naar Thomas te kijken

 

de ongelovige? nee!

de twijfelende? misschien

wat mij betreft  vooral: de trouwe

 

en met Thomas de trouwe

zeggen we vandaag

lieve twijfel

nu even niet

 

kom later nog maar eens terug

maar niet vandaag

vandaag is het feest

 

Amen